Dünden Kalanlar

Şimdi içi boş garip bir telaşeden ibaret her bir hayat

Bir tren kalkar ki arşa doğarken ana kucağında ibaret Nuh tufanından

Büyük bir yazgıdan ibaret yazılmış her alın yazısı

Ve esamesi dahi okunmaz artık dünden kalanların

Umuda sarılı her insan ne umutlarıyla saklı girdiği bu tahtadan tabutta

Ne manalar yatar altında bu tahtadan tabutta olanların

Bu bir tabuttan öte andırır bir gemiyi yaşam limanından sol yolculuğuna uğurlananı

Anlamı olmaz artık o saatten sonra dünden kalanların

Ölüm fısıldar kulağına en tatlı melodisini bir yaz akşamında yahut bir tatlı serinlikle yolcusunun

Ve sahte feryatları içerisinde yükselir insanoğlunun tüm nağmeleri

Arşa değer ve duyulur samimiyse şayet gözyaşları

İzahı yapılmaz artık mahşer yerinde dünden kalanların

Mizahı olsa da çoğu şeyin izahı olmaz özel şeyin

Kül tablasında sönen belki şu son sigaram bu karşılıklı bakıştığımız

Taşıyacağımız bir yük olmaktan çıkacak zamanında sabahına belki sağ çıkamayacağımız şu hayatımız

Ne rengi vardır ne bariz bir anlamı dünde kalanların

Bir şair var mısralar arasında geçer beyhude ömrü ölümün tatlı serinliğinde

Bir şair var dolanır çocukça dizeler arasında yaşamın ötesinde bir güzel zarifliğe vakıf olup

Bir şair var yelken almıştır artık mana aleminin engin ve deli deryalarında en hoyrat kasırgalara inat

Bir şair var işler sözlerine ince ince ustalıkla en tatlı hatıralarıyla dolu dünde kalanların

Acı büyütür, pişmanlık olgunlaştırır, tecrübe geliştirir.

Evet insanoğlunun muteber bir gerçeği

Hep bir sınav, hiç bitmek bilmeyen bir imtihan yazılı olmayan

Oysa herşey yerli yerinde kalmalı artık dahi dünde kalanların

Artık yazmam gereken bir şeylerin olduğunun gerçeği

Yüzleştirdi beni hayatımda ki kavgamda ne nice görülmeyenle

Her karesinde ayrı bir anlam teşhir eden yaşantımın

Ve bir anlam tesir etmez benliğimde artık dünde kalanların

Yaşamın sessiz ve kimsesiz kıyısında yönelip bakarken güzellikleri de beraberinde getirecek o geleceğe

Yaklaştırır bizleri gün be gün sessizce bilinmez bir gerçeğe

Sürüklüyordu bizleri her ilişki kaç boyutta ne nice manalara

Ve attım artık yakarken de beni dahi ateşe her şeyi alabildiğine tüm dünde olanların ve dünde kalanların

Şamil BARAN

Okunma Sayısı: 449

Yorum Ekle

Ad Soyad (*)

Mail

Telefon

Mesajınız (*)

IP Adresiniz 216.73.216.128

Güvenlik kodu

Gönder

YAZARIN DİĞER YAZILARI

• Sevda Esintileri

• EY AŞK

• Sessiz Durak

• Dünden Kalanlar

• Şiirbazın Sopası

• Bir -