Küvezden Kaçırılan Çocuk
Küvezden Kaçırılan Çocuk
1995 yılında Hatay Devlet Hastanesi’nde doğmuşum.
Ben dünyaya geldiğimde ailemin cebinde, doğumumun bedelini karşılayacak kadar para yokmuş.
Anlatılan o ki hastane yönetimi, masraflar ödenene kadar beni küvezden çıkarmamış.
Ben daha dünyayı tanımadan, dünya bana ilk borcunu çıkarmış.
Ve beni hastaneden kaçıran kişi babaannemmiş.
Bazen bir insanın hayatı, kendi hatırlamadığı bir hikâyeyle başlar.
Benim çocukluğumdan önce bir kaçış varmış.
Bir kadın, kucağında torunuyla hastanenin kapısından çıkmış.
Belki korkarak, belki ağlayarak, belki de yalnızca “Bu çocuk benim” diyerek…
O gün ben hiçbir şey bilmiyordum.
Ne paradan haberim vardı,
ne borçtan,
ne hastane duvarlarından.
Sadece hayata tutunmaya çalışan küçücük bir bedendim.
Ama şimdi geriye dönüp düşündüğümde, insanın doğduğu gün bile hayatın herkese aynı yerden başlamadığını anlıyorum.
Kimi çocuklar dünyaya bir odada değil, bir servetin içinde doğar.
Kimileri ise daha ilk nefesinde, yoksulluğun kapısında karşılanır.
Benim hikâyem belki de bu yüzden hep biraz kaçış hikâyesi oldu.
Çünkü ben hayata, daha adımı bile bilmeden, birilerinin borcundan kaçırılarak başlamışım.
Babaannemin kollarında.
Ve belki insan, hayatı boyunca ilk kurtarıldığı yere borçlu kalır.
Benim ilk yuvam belki bir ev değildi.
Bir kadının kucağıydı.
Şiyar DUMAN
Okunma Sayısı: 136
YAZARIN DİĞER YAZILARI
English
German
Russian
Arabic