Öncelikle "Gönül" 'ü tanımadan "Gönüllülük" kavramını anlatmak zordur.Türk Dil Kurumu'na göre gönül;Sevgi,istek,düşünüş,anma ve hatır gibi kalpte var sayılan duygu kaynağıdır.Gönüllülük de; Bir işi yapmayı hiçbir mecburiyet yokken isteyerek ve de severek üstlenmektedir.  Buna göre de, yetenek ve becerilerini,bilgisini, parasını,şöhretini ihtiyaç sahibi kimselere bedelsiz sunan kişi gönüllüdür.

          İnsan bencillikten kurtulup özbeniğine döndüğü nispette de gönlü ile buluşabilir.Bireycilikle benlik kavgası gönüllülüklerin önüne geçer.

        Gönüllülük gönülden vermek karşılıksız,beklentisiz,koşulsuz ve önyargısız,sadece faydalılık adına faal olur gönüllüler.Gönüllülük erdemi,sürekli mazeret üretenler ile şikayet etmeyi marifet sanan kimselerin bulunduğu yerlerde boy göstermez....Gönüllülükler sağlam bir irade etkin bir niyet ve iradeli bir sabırla gerçekleşir.

      Gönüllü Kuruluşlar aynı amaç içinde olan kişilerin amaçlarını gerçekleştirmek için her türlüden  güç,beceri,yetenekle imkanlarını  bir araya getirdikleri sivil toplum kuruluşlarıdır.Bunlar resmi olan kurumlar dışında ve bunlardan bağımsız olarak çalışan,politik sosyal, kültürel, hukukî ve de çevresel amaçlar doğrultusuna yönelik olarak çalışan,üyelerini ve çalışanlarını gönüllülük usul adabıyla alan,kâr amacı içinde olmayan,gelirlerini bağışlarla üyelik ödemeleri ile sağlamakta olan kuruluşlardır. Sivil Toplum Kuruluşları; Dernek,Vakıf,Oda ve Sendika adı atında faaliyette bulunurlar.

     Sivil Toplum Kuruluşları görev sırasında uygulamaya yönelik olarak; mensuplarının heyecanı itibariyle aktif davranmak,güç ve vakitlerini zayi etmemek, adaleti eşit dağıtmak, adaletsizliğe yol açmamak,
motivasyon yaratmak, uygulamada uyum ve fırsatları objektif aynı zamanda eşit bir şekilde sağlamak durumunda olması gerekir.

Sivil Toplum Kuruluşları'nın mensupları  faaliyetler sırasında;   

    *Düzeni bozacak davranışlardan kaçınmalı,
*Yetenek,birikim,katkı, güçlerini netleştirmeli,
*Verdikleri sözde durmalı,
*Verilen görevleri ihmalden uzak durmalı,
*Yaptığı işlerden övünmemeli ve yerinmemeli,
*Eleştiri ve önerilerini samimiyet ve içtenlikle yerinde zamanında yapmalı,bu türden kendine de yöneltilebileceklere de açık ve hazır durumda olmalı,
*Dedi kodu,iftira, kıskançlıktan uzak durmalı,
*Verilen görevleri küçümsemek ile gözünde büyütmekten de kaçınmalı,
*Özel hayatındaki kariyer,rütbeyle itibarını sivil toplum kuruluşu dışında bırakıp her üye ile bir ve eşit olduğunu kabul etmeli,
*Verdiği emeği değerli kılmaya özen göstermeli,
*Görevlerini önyargısız,kavga ve sorunsuz olarak yapmalı,
*Üyelerin çalışma gücünü etkili kılacak,verimlerini düşürecek bir tavır içine girmemeli,
*Olumlu davranışların üyelerin üzerinde katkı sağlamak ile birlikte enerji ve sinerji kaynağı oluşturacağını unutmamalıdır.

        Sivil Toplum Kuruluşları iç bünyelerini korku,, endişe,kaygı ve şüpheden arındırıp güvensiz duyguları güvene dönüştürerek gönüllülük gücünü arttırmış olur.
Bu aşamada bireysel gönüllülük gücünü toplumsal güç haine getirmedeki en güçlü vasıta da sivil örgütlenmelerdir.

   Devlet otoritesi sivil topluma karşı önyargılı olamamalıdır.

   Sivil toplumun doğasında da farklılıkları yansıtmak ve eksik olanı tamamlamak vardır. Bu bakımdan şeffaf ve yasalara uygun çalıştığı süre içinde bu farklılıkları tehdit olarak değil, zenginlik olarak algılamalıdır.

     Yeni oluşumalara kapılar aralamak,bu yolla toplumun kaderini,huzurunu,girişim ve gelişiminin gönüllülüklerin örgütlenmiş şekli olan;  Sivil Toplum Kuruluşları vasıtasıyla gerçekleşeceğine gönülden inanmamız gerekir.

Hüseyin Fikri ÇAKMAKÇIOĞLU