Düşünmek Serbest

Düşünmekten korkmayın. Kafanız acımaz. Uzun süredir kullanılmamış bir kas gibi önce hafif bir sızı yapar, sonra güçlenir. Düşünmek baş ağrısı değil, zihnin açılma sesidir. Sorular sormak, “neden” demek, alışılmış olanı dürtmek… Bunlar insanı yormaz; aksine diri tutar. Asıl yorgunluk, düşünmemek için harcanan o görünmez çabadan gelir.

Okumaktan korkmayın. Gözleriniz kör olmaz. Harfler zararsızdır, cümleler kimseyi rehin almaz. Okudukça gözler yerinde durur ama bakış değişir. Bir kitabı bitirdiğinizde aynı sokaktan geçersiniz; fakat artık tabelalara, yüzlere, kelimelerin arasındaki boşluklara daha dikkatli bakarsınız. Okumak dünyayı değiştirmez belki ama insanın dünyayla kurduğu mesafeyi yeniden ayarlar.

Gerçeklerden kaçmayın. Yalanlarla yaşanmaz. Bir süre idare eder gibi olur; tıpkı çatlak bir bardaktan su içmek gibi… İlk yudumda fark edilmez ama sonunda hep bir ıslaklık kalır. Yalan korumaz, erteler. Gerçek ise başta serttir. Can yakar. Ama yüzleşildiğinde ferahlatır. İyileşmenin yolu çoğu zaman oradan geçer.

Düşünmeyen insan kolay yönlendirilir. Okumayan insan kolay inanır. Gerçekten kaçan insan ise başkasının yazdığı bir hayatın figüranı olur. Oysa insan aklıyla yürür, gözüyle görür, gerçeğiyle ayakta durur. Bunlardan vazgeçtiğinde geriye sadece kalabalığın içinde silikleşen bir varlık kalır.

Korkmayın .Düşünmek serbest. Okumak serbest. Gerçekle yüzleşmek de… Hiçbiri insanı eksiltmez. Tam tersine, fazlalıkları eleyerek insanı kendine yaklaştırır.

İnsanı asıl yoran şey bilmek değil, bilmemeyi sürdürme çabasıdır.