İnsan, hayatı boyunca birçok sınavdan geçer. Kimi zaman yoklukla, kimi zaman başarıyla, kimi zaman da sahip olduğu güçle... Ancak en zor sınavlardan biri, kişisel menfaat ile vicdan arasında yapılan seçimdir.
Ne yazık ki günümüzde birçok ilişkide samimiyetin yerini çıkar hesapları almış durumda. İnsanlar artık "Doğru olan nedir?" sorusundan çok, "Bana ne kazandırır?" sorusunun peşinden gidiyor. Oysa menfaat üzerine kurulan dostluklar, çıkar bittiği anda sona erer. Çünkü o ilişkilerin temelinde güven değil, beklenti vardır.
Kişisel menfaat uğruna verilen küçük tavizler, zamanla karakteri şekillendirir. Başlangıçta önemsiz görünen bir ödün, daha sonra alışkanlığa dönüşür. Bir gün gelir ki kişi, doğruyu değil kendisine fayda sağlayanı savunmaya başlar. İşte o noktada kaybedilen yalnızca ilkeler değildir; insanın kendine duyduğu saygı da yavaş yavaş eksilir.
Toplumların en büyük gücü, ortak değerlere duydukları bağlılıktır. Adalet, dürüstlük, güven ve dayanışma... Bunlar sadece güzel kelimeler değildir; bir toplumun ayakta kalmasını sağlayan görünmez sütunlardır. Eğer bu sütunlar kişisel çıkarlar uğruna zayıflatılırsa, ortaya güçlü bireyler değil, birbirine güvenmeyen kalabalıklar çıkar.
Elbette herkes emeğinin karşılığını almak ister. Daha iyi yaşamak, başarılı olmak ve hak ettiği imkânlara ulaşmak son derece doğaldır. Sorun, bunu başkalarının hakkını gözetmeden, ortak değerleri hiçe sayarak veya her ilişkiyi bir çıkar hesabına dönüştürerek yapmaya başladığımızda ortaya çıkar.
Bazen en büyük menfaat, kısa vadede kazanmak değil; uzun vadede güvenilir bir insan olarak anılmaktır. Çünkü makamlar değişir, imkânlar azalabilir, servet el değiştirebilir. Fakat dürüstlüğüyle tanınan bir insanın bıraktığı iz, çoğu zaman bunların hepsinden daha kalıcıdır.
Hayat bize sürekli bir tercih sunar: Sadece kendimiz için mi yaşayacağız, yoksa yaşadığımız topluma da değer katacak mıyız? Bu sorunun cevabı, yalnızca bireysel geleceğimizi değil, çocuklarımıza bırakacağımız toplumsal mirası da belirler.
Unutmamak gerekir ki menfaat, aklı geçici olarak ikna edebilir; fakat vicdanı susturamaz. Vicdan sustuğunda ise insan dışarıdan güçlü görünse bile içeriden yoksullaşmaya başlar.
Gerçek başarı; sadece kazanmak değil, kazanırken insan kalabilmektir.
"Unutmayalım; menfaatle büyüyenler alkış toplayabilir, ama vicdanıyla yaşayanlar iz bırakır."
English
German
Russian
Arabic